kala-tamin گزيده اشعار محمد جاويد / ويژه مناسبتها


گزيده اشعار محمد جاويد / ويژه مناسبتها



بازکن پنجره را
و ببین پر زدن بلبل باغ
که شده مست زبوی خوش و جان بخش بهار
وبکش با نفسی تند و عمیق
بوی عطر گل یاس
وببین مرغک آزردۀ عشق
که حزین بود و نزار
با شکوفایی گلهای بهار
شده سرمست غرور
دیگر آن سوزش سرمای زمستان
نخورد بر بدن سبز درخت
یا که شلّاق خزان
نکند غنچۀ گل را پرپر
بازکن پنجره را
پرکن از رایحه و عطر بهار
ریۀ خسته ز سوز و سرما
و ببین در همه جا
فرشی از سبزه وگل پهن شده ست
تک درختی که زسرما بدنش می لرزید
جامۀ سبز به تن کرده
تنش گرم شده ست
پولکی را که سپید است و قشنگ
یا که زرد است و بنفش
دست خیّاط زمان
روی این جامۀ سبز
دانه دانه زده با زیبایی
گوییا فصل بهار
کرده بر پیکر این تازه عروس
تورخوش رنگ و سپید
از لطافت چو حریر

این بهار هم گذرا است
سال دیگر شاید
نتواند بگشاید« جاوید »
باز این پنجره را


نوروز مبارك



کوارتتهای بتهوون

1:

بهاران رسید


پشت زمـستــان شکست ،هزار بر گل نشست // طبع طبیعت شکفـت، سـروش باران رسیــد
شکـوفه هـا یک به یک،خنده زنند بر بهار // آب زنــیــد راه را ،مـــوکــــب یـاران رسیـد
چـهـچۀ بـلـبـل بـه باغ، نغمۀ هُدهُد به راغ // داد بــه مـــا ایـن نوید،جشن هزاران رسیــد
روح زمــیـــن تــازه شـد، از نفس فرودین // پـنجـره را باز کن، باد بهاران رسید
دشــت و دمـــن لالـــه زار، با دَم جان بخش او // به یُمن باد بهار،روضۀ رضوان رسید
تنجه زده بر درخت، شکوفه های سپید // جــامـــۀ نــو در بَرَش ،عید خرامان رسیـد
جلوۀ «جاوید» یافت، بهار از لطف دوست // به هوش ای عاشقان،هـجر به پایان رسیـد


ترجمه اشعار متال

2:

به لحاظ اهميت موضوع اين شعر را در تايپيك مربوط به اشعارم نياوردم و برايش تايپكي جداگانه زدم



عشق بعضی وقت ها اینترنتی هست // گاه کافی شاپی ،گـَه کافی نتی هست
با تو می گویم زبعضی صحنه هاش// صحنه هایی گاه سخت ودلخراش
صحنۀ اول حدود نیمه شب// دختر و رایانه و شور و طرب
مثل اینکه دارد او چت می کند//وای ،دارد کم کم عادت می کند
چه امید و آرزوهای بلند// دخترک افتاده بدجوری به بند
صحنۀ دوم خیابان و قرار// می شود تکمیل کارش با فرار
در سکانس بعد ویلای شمال// نازنین تنها ست در دام کمال
صحنۀ بعدی بد و مستهجن هست// قصّه از نامردی یک رهزن هست
سور و ساط و دوربین و کیف و حال// بعد اشک و زاری اون پایمال
در جوابش پوزخندی بود و بس// گوهر دختر لگد مال هوس
بعد پخش سی دی اش در سطح شهر// حاصلش تیغ و دوا و جام زهر
مرغ عشقی کشته در پای هوس// در بهار عمر افتاد از نفس
صحنۀ آخرسکانس چند مین ؟ // مادر زار و مزار نازنین
کارگردان کات داد و شد تمام// لیک پا برجاست مرغ و دان و دام
بار دیگر باز ویلایی خَفَن // دختری در دست های اهرمن
این کش اما ناز بانو با صمد // جای ویلایش چه فرقی می کند
داستان عاشقی های جدید// طنز تلخی شد که «جاوید » آفرید


■ نستعليق - آداب الخط اميرخانی

3:

ضمن عرض تسليت به مناسبت حادثه سقوط هواپيما دو شعر زير را تقديم مي كنم:


خودکشی با کلاس

تو كه از جان خود سيري و قصد خودكشي داري// طناب داررا ول كن بشين تايشان هواپيما
كلاس خودكشيّت نيز بالا مي رود زين كار// بليطش را بخر جلدي برو سايشان هواپيما
به دل ها وحشت افكنده سفرهاي هوايي،چون // شده کشتار آدم ها کنون خوی هواپيما
توپولُف با بویینگ گردیده اند همکار عزراییل// دگرگون می کند حالم دگر بوی هواپيما

اگرچه با اُتل هم مي توان سايشان خدا پرزد// براي پُز ولي بهتربُوَد نام هواپيما
زسايشان جاده هم راهي به سايشان اون جهان باز هست// ولي افسوس اغوا می کند دام هواپیما
اگر یک بار جستی از بلا دل خوش نکن «جاوید»// چرا که نکبت و شرّ هست فرجام هواپیما
خر و قاطر مهّیا کن اگر عزم سفر داری// نشو جانا تو بیش از این دگر خام هواپیما
*

تابوت پَرّان


هواپيما در اين دوران شده لوازم عزراييل// شده جايي براي جلوۀ رفتار عزراييل
اگر داري تو قصد انتحار و رفتن از دنيا// به طيّاره نشين وبين كنون كردار عزراييل
بگـیری گربـلـيـطي را بــراي رفــتـن تـهـران // به جاي شهر شهرستان تهران مي رايشان دربار عزراييل
شده تابوت پرّان اين هواپيماي غول آسا// كه خواهد بُرد باخود صدنفر بر دار* عزراييل
پوشش آخرت بردار با خود در سفرهايت// كه راحت تر شود از بهر كشتن كار عزراييل
به تعداد سفرهاي هوايي مي رود بالا// شمار مردگان در دفتر آمار عزراييل
بليط و كارت پروازت بُوَد پاسپورت اون دنيا// رسد ویزا برایت از سوی كاردار عزراييل
سُکاندار هواپيما بُوَد راننده اي خبره // بَرَد اين نعش كش را باخودش ديدار عزراييل
هواپيما شده ماشين اورژانسي كه مي باشند // مسافرها همه دلبسته و بيمار عزراييل
اگر« جاايشاند» روزي قصد رفتن داري از دنيا // تورا راحت بَرَد طياره پاي دارعزراييل

دار= دراينجا به معني خانه هست


بهترین گیتاریست های دنیا Top Guitarists

4:

خورشید ِآخرین غروب خزان پشت کوه رفت
امشب شب تولد نوروز دیگری هست
فرشی زبرف بر سر راهش گشوده اند
چون نوعروس کرده به بَر جامۀ سپید
تق تق ....


فرهنگ خواننده محور در موسیقی ایرانی
صدای کیست؟
این وقت شب چه کسی کوبه می زند؟
بگشای در
یلداست آمده
آورده با خودش
آجیل و هندوانه و ظرفي پر از انار
انجیر وتوت خشک
در دست دیگرش
مهر وصفا و عشق ومحبت
گل امید
درگوشۀ اتاق
کرسی ست برقرار
جمعند دور اون
از کوچک و بزرگ
ديوان خواجه حافظ و مادر بزرگ وفال
پس شام چلّه کو؟........
یک قرص نان سنگک و یک کاسه آش داغ
فصل خزان سفرت بی خطر،برو
ای اولین سفیرفصل زمستان
خوش آمدی
«جاايشاند» باد سُنّت نيكايشان اين ديار
نوروز ِبی بهار
یلدای بی قرار


پر فروش ترين آلبوم هاي تاريخ موسيقي1

5:

اینم یه شعر یلدایی دیگر:


شما را گر شب یلدا بلند ه
مرا لیست طلبکارا بلند ه
از اول شانس و اقبالم کج افتاد
وقته ناقلا با من لج افتاد
اگرچه بخت من چون شام تاره
در اون بالا ندارم یک ستاره
ولی هندونه ام در شام یلدا
سفیدیّش بوُد چون شیر گاوا
انارم تُرش و گردوهام پوچه
وچشمان زنم افسوس لوچه
بُود آجیل تلخ و سیب ها کال
وقطعاً می شود وارونه ام فال
خلاصه در شب یلدا ی بنده
بُود اوضاع و حالم باب خنده


سوالات و هرگونه مشکل در مورد زیرنویس و مباحث مربوط به آن در این تاپیک مطرح شود

6:

شب یلدا عزیزه هندوانه
اگرچه ترش و لیزه هندوانه
بهایش را چو پرسیدم ز یارو
بفرمودا هیس !! جیزه هندوانه


■ بهلول دانا

7:

تولد پیام آور صلح و دوستی حضرت عیسی مسیح (ع) رابه هم میهنان ارمنی و همۀ پیروان ادیان توحیدی تبریک عرض می کنم:


شــب هست و لحظه حرمان مـریـم // و طفــلی خفـتـه در دامـــان مریم
وجــود نــازنینش بکـر و بـی عـیب // خــدا مــی دانــد و وجــدان مــریم
مــسیح خـــالـــق و پیغمبـر صلـــح // گلی خــوشـبــوی از بــستان مریم
همـــان طفـلی که از روح خـداونـد // نــهـالـش تـنجـه زد در جــان مریم
نه دستی بـهــر تــیـــمــار وجـودش // نـه داروئی کـــه بـــُد درمـان مریم
دلش در مــعـــرض اوهـام وحـشـی // ولـــی چــون کـوه بُـــد پـیمان مریم
نـــدای لا تـخــف لا تــحـــزنــــوهــا // ز ســــوی خـــالــق ســبـحان مـریم
شــفــا بـخش دل پـــر درد او شـــــد // بــشــد لـــطـــف خـــــدا از اونِ ِمـریم
بـُـود او روح «جـــاوید » خـــداونــد // نـبـشـته ایـــن چـــنـیـن فـرمان مریم



8:

پنجم دیماه یاد آور خاطرۀ تلخ زلزلۀ مرگبار بم ودرخاک خفتن هزاران تن از هموطنان عزیوقت می باشد.درضمن این روز یاد آور سال روز شکوفایی طبع شعر و حادث شدن انقلاب روحی در من هست.

شـب هست و وحشت سـرما // كـــايشانــر تـشـنـه بــاران
سـكـوت بــر هــمـه جـــاری // غنوده شهــر چو طفلان
ســپــيــده دم بــدرخـشــيــــد // صدای هـمهـمه پـيچـيـد
كـــايشانـــر بــم حـركــت كــرد // زمين چو شير خروشيد
زمــان ســحــرگــه جــمـعه // مـكان كـايشانــری و تشنه
هـــــدف ربــــودن گــــلـهــا // بـه پــای كــردن فــتــنه
چـــكــيـــد قــــطـــره بــاران // ز خـون سـرخ هزاران
بـه ارگ تــشــنــه و تــنــها // که بود مأمن یاران
سـكـوت شــب سـپری شـــد // زميـن زسـرو بـری شد
هــزارهــا گـــل وســوســن // ز بـاغ بــم ســفـری شد
زمـيـن بـــه لـرزه در آمـــد // سكوت بم بـه سـر آمـد
غـــريــو وغلغله برخاست // كـه موسم سفر آمـد
جــهــان نـگـاه بــه بـم كـرد // ز بُهد و فاصله کم کرد
به ارگ تشنه روان شد // نگه به سختی و غم کرد
گـــرفـت دســـت يــتــيــمـان // فشاند مهر چو بـاران
نــمـــود زنــــده و «جــــاايشانــد » // سـروش يــاری يــاران




9:

عید سعید قربان مبارک باد:

طواف عشق

به میقات آمدم لبیک گویان //شدم مُحرم به عشق روی دلدار
به سر شور و به دل بیم و امیدی// سراپای وجودم شوق دیدار
سلام دیگری بر ربّ کعبه// رهایی بخش دلهای گرفتار
به دور کعبۀ دل های عاشق// حریم امن اون معبود ستار
طواف عشق کردم بار دیگر// چو پروانه به دور شمع اون یار
صفا تا مروه را باسر دویدم// چو هاجر در دلم امّید بسیار
بشد زمزم شفابخش وجودم// طبیب او بود ومن رنجور و بیمار
شکاف کعبه در رکن یمانی// که بُد از معجزات رب دادار
به یاد آورد نام شاه مردان // همان شیرخدا، اون یکّه سردار
مقام و حجر را کردم زیارت// به پای مستجار او زدم زار
که تا بخشد مرا با لطف و احسان// کند « جاوید» را از خواب بیدار

سروده شده در مسجدالحرام 17/5/85



10:

اینم به مناسبت اعدام جنایتکار تکریت:

صــددام کــه دام می نهادی همه عمر
دیــدی کــه چگونه عاقبت شـد در دام
صـــد دام نـهــاد بــر ســر راه هــمــه
افــتــاد بــه دام ِ دام هـــایــش صـددام

11:

علی (ع)

بـــیــا تـــا عـــلـــی وار آدم شـــویـم // وپــاک و زلال همچو شبنم شویم
چــه گـفـتـم مگر می شود شد علی؟ // اگــر شــد بـــدان نیـست لابد علی
صـفــت هــای نــیــک عـلی را ببین // زهــریــک اقــلاً گــلی را بــچـیـن
صـداقت ، رشادت، شجاعت ،شرف // کرامت ، فقاهت، شهامت ، هدف
عــلــی نام « جاوید» مردانگی ست // تـبـرّی ز او جهل و دیوانگی ست
بــه مــانـنـد او در زمــانــه کم هست // خـلاصــه بـگــویـم علی آدم هست

عید سعید غدیر مبارک


12:

مهرانه عشق

تو دانی کیست اون اسطورۀ عشق ؟ //که بُد مست می پیمانۀ عشق ؟
همان دیر آشنای وادی مهر//د لیر نینوا ،مهرانۀ عشق
به دستش دشنه ی نابودی دیو//بزد با خنجر جانانه ي عشق
کنار نهر القم بود ، اما//بزد جام از می میخانۀ عشق
به پیشش خَم بُوَد سرو شجاعت //به دور شمع دین پروانۀ عشق
تمام هستی اش آورد میدان //زن و فرزند و اهل خانۀ عشق



13:

معدن عشق

شناسی گوهر قاموس ایمان؟// همان کان وفا و معدن عشق
تو دانی اون شجاع راست قامت؟/ که بُد سرو بلند گلشن عشق
به دشت ماریه آورد هِمّت/ دلش پرنور ،برتن جوشن عشق
مجزا کرد مرز کفر و ایمان/ بشد با غمزۀ خود رهزن عشق
به راه یار هرچیزی فدا کرد/ جوان و بچّه و مرد و زن عشق
زحج آمد بسوی نینوایش/ بکرد اِحرام خونین برتن عشق



14:

مهرانۀ حیدر

چه می شد شام عاشورا شب یلدای زینب بود
که لختی دیرتر آخر رسد یک امشب دیگر
شرارظهرعاشورا بسوزاند دل زینب
که می داند پس از اون سرو آزادی شود بی سر
چه می شد مهر عاشورا زمشرق بر نمی آمد
که در ظهرش بتابد برتن مهرانۀ حیدر



15:

نبرد حسین

مــكــان ،كـربــلا دشـت ِخون وبـلا // وقت، بعد مرگ حسن ثانــي مصطفی
هــدف، جــنــگ بـا پور خيرالنــسا // حســيـن مــرد حـق زاده ی مــرتـضـی
مــقـــابــل،يـــزيد مظهر جهل وكين // هــمــان مــرد بــد طــيــنتِ ضـــدِ ديـن
گــروه حــســين كــمتــراز صد نـفر // زاون ســـوی خـــیـــل زبـــونــانِ شــر
در اين سايشان خــط لشـكـــران خــدا // دراون ســـوی دونـــانِ از حـــق جـــدا
پــســر هــاي ام الـبـنـيـن و عـلـــي // نــــمــــودنــــد خــــود را فـــداي ولــي
ز زيــنــب دو مــرد و يــل نــامــدار // در آوردند ازخـــصــم جــنــگــي دمــار
سپس قاسم ابن الحســن شــد روان // بــه ســرعت بـه سـايشان صف دشمنان
حــبــيــب و عــلي اكــبــرو عوسجه // نـــبــــردي دلـــيـــرانـــه و يـــك تــــنـه
نــمـــودنــد ودر خــون شناور شدند // برای حــســيـن يار و يــاور شـــد نــــد
بــه ظهر دهـم از نــبـــرد حــســيــن // نــمــانــــده بــجـــز آه ســــردِ حـــسيــن
كــشــيـد از مــيـان تيغ وحمله نمود // ز گــيــتــي بــســاط زبــــونـــــــان زدود
زره، زهــد و تــقــواي بــي مـنـتـهی // ســــپـر، مــــكــتــــب و ســيرۀ مـصـطفي
ســلاحــش ،كــــلام خـــداي عــلــي // دلــش گـــشـــتــه از نــور حــق منــجلي
بـه هم ريخت شــیـرازۀ خـصــم دون // زخـــون ســـرش نــيــنــوا لالــه گـــون
نــبــرد حـسين درس آزادگــي اســت // شهادت ســر آغــاز يــــك زنــدگـي هست
براي حسيــن گريه كردن خطا سـت // لــقـب هــاي مظلوم و بي كس جفاست
نــبــرد حسين جنگ مظلوم نـيـسـت // به ميدان جسور هست ومـغــموم نيست
چو حق با حسين بود بي كس نـبود // خـــدا يـــار او بــــود گـــــر كــس نــبـود
بــه تــاريــخ« جــاايشانــد» شـد راه او // شــهــامـــت، جـــوانــمــردي و جـاه او


72 out of 100 based on 47 user ratings 872 reviews