kala-tamin ما و اجناس ارزان چینی!


ما و اجناس ارزان چینی!



ما و اجناس ارزان چینی!

کارخانه های چین

چکیده:

دولت چین در سایه سیاست‌های اقتصادی و سیاسی خود به ویژه پایین نگاه داشتن ارزش پول ملی خود، سیاست‌های ملی لنینیستی، هستفاده از روش‌های اقتصاد سرمایه سالار، سرکوبی مخالفان، پرداخت دستمزدهای اندک و نظام کاری برده‌وار، توانسته هست در سال‌های اخیر، به بزرگ‌ترین صادر نماينده کالا به خاک آمریکا و اتحادیه اروپا تبدیل گردد.
کارگران واحدهای صنعتی این کشور با کار طاقت‌فرسا و طولانی در محیط‌هایی نامناسب و غیربهداشتی به کار مشغول بوده و در معرض انواع بیماری‌های شغلی می‌باشند.
همچنین هستفاده گسترده از کودکان در واحدهای تولیدی از دیگر خصوصیات بازار کار این کشور می‌باشد.
نویسنده این مقاله با رد تمایل گسترده موجود در میان دولتمردان آمریکایی به مصرف کالاهای ارزان چینی، خاطرنشان می‌نماید که تخریب گسترده محیط زیست و کمک به تداوم شرایط غیرانسانی موجود در کارخانه‌ها و واحدهای تولیدی کشور چین، بهایی هست که ما باید به دلیل حرص و ولع کنونی نسبت به مصرف این کالاهای ارزان، بپردازیم.
.
تحریم نفت ایران؛ تهدید یا فرصت؟
 .
سابقه تعیین بودجه در ایران چه بوده است؟
موفقیت‌های اقتصادی دولت چین در سالیان اخیر، قابل انکار نیست.
لذا سفر هیأت بلندپایه مسوولان موسسه مالي مرکزی ایالات متحده و خزانه‌داری این کشور به سرپرستی «هانک پاولسون» و «بن برنانک» می‌تواند در اون سوی جنبه‌های تشریفاتی اون، حقایق دیگری را نیز به دنبال داشته باشد.
چرا که چینی‌ها آموخته‌اند با شریک تجاری آمریکایی خویش نظیر یک ویولون آرام بخش، بازی نمایند.
البته آمریکایی‌ها نیز تمایل دارند که با همین آهنگ، برقصند.
امروزه علی‌رغم وضعیت نامساعد دلار ایالات متحده، موسسه مالي مرکزی دولت چین، به قرض دادن دلارهای ایالات متحده در حجمی چند صد میلیارد دلاری ادامه می‌دهد، لذا بدین ترتیب ما می‌توانیم از کالاهای ارزان اونها به راحتی بهره‌مند شویم.
هر چه ما بیشتر از این کالاها بهره گیریم، حاشیه امنیت کمتری نیز خواهیم داشت.
همانطور که در میان عموم بارها این جمله تکرار می‌شود، چینی‌ها بسیار زرنگ هستند.
لذا یک تفسیر بهتر از شرایط کنونی چنین خواهد بود: «این آمریکایی‌ها، چقدر احمق هستند.»
.
حضور دولت در اقتصاد چگونه باشد؟
کارخانه های چین
هیأت اعزامی آمریکایی‌ها، دست به مبادله‌ای مهم با چینی‌هایی زده‌اند که از ارزی کم ارزش نشان داده شده، بهره می‌گیرند.
چرا که دولت چین با دخالت در بازارهای پولی، عملا قیمت «یوان» خود را پایین نگاه داشته و عملا ما این کالاها را با تخفیف خریداری می‌نماییم. اما قیمت پایین نگاه داشته شده یوان، کم اهمیت‌ترین مشکل فرا روی ماست.
چرا که اگر فرموده‌های سرپرستان هیأت اعزامی آمریکا به چین درست باشد، یوان چین در اندیشه به زیر کشیدن سلطه بین‌المللی دلار هست.
اما اونچه مسوولان آمریکایی واقعا به دنبال اون هستند، ظهور پیشرفت در زمینه رابطه یوان و دلار در جهت به دست آوردن رضایت نمایندگان همايش خواهد بود.
اما به هر حال، تغییرات آهسته و بی‌سر و صدا در مورد یوان، که هم اکنون در حال وقوع می‌باشد، به سختی قادر به تغییر در شرایط کنونی می‌باشد که در اون، کسری تجاری دو کشور به نفع دولت چین می‌باشد و این روند، همچنان ادامه دارد.
مشکل بسیار بزرگ‌تر نیز این هست که ما با کل سیستم اقتصادی دولت چین روبرو هستیم، دولتمردان چین، به دنبال ترکیب دو عاملی هستند که از جنبه تئوری قابل جمع نیست: یک دولت لنینیستی با یک حزب سیاسی منفرد حاکم و یک اقتصاد کاملا سرمایه سالارانه.
از وقت دولت بوش پدر نیز رهبران ایالات متحده، بر این نکته پافشاری نموده‌اند که با سوق پیدا نمودن دولت چین به سوی نظامی سرمایه سالار، اونان از لحاظ سیاسی، مجبور خواهند شد که حکومت لیبرال نیز بنیان نهند.
اما با انبوهی از رهبران سیاسی مخالف دولت کنونی چین که در زندان به سر می‌برند، چگونه می‌توان این نظریه را پذیرفت؟ من معتقدم که در مقایسه با روزی که حمله به مخالفان در میدان «تیان اون من» پکن در سال 1989 میلادی روی داد، دولت این کشور، هیچ گرایش قابل ذکری به سوی الگوی غربی نظام‌های دموکرات نداشته هست.
امروزه اقتصاد مرکانتالیستی دولت چین، حامی بازارهای آزاد به شمار می‌رود و صنایع آمریکا، هستفاده از چین را به عنوان یک منطقه تولیدی با دستمزد اندک کارگران به عنوان یک مزیت مناسب اقتصادی می‌دانند.
لذا دولت ما به دنبال کاهش یارانه‌های دولت چین به صنایع خود، احترام به حقوق مالکیت معنوی، ایجاد موانع در برابر انتقال فناوری‌های حساس شرکت‌های آمریکایی به کشور چین و مبارزه با نظام کارگری برده‌وار موجود در بسیاری از کارخانه‌های این کشور هست.
البته دولت چین در برابر این اتهامات، اقدام قابل ذکری انجام نداده و این عدم توازن در روابط تجاری ایالات متحده و چین، همچنان تداوم دارد..
تعدیل نرخ ارز درست یا غلط؟
یوان چین در اندیشه به زیر کشیدن سلطه بین‌المللی دلار هست.
در ماه ژوئن گذشته، موسسه ‌ای اف ال (AFL) بر پايه قانون تجاری تصویب شده در سال 1974 میلادی، طوماری را منتشر نمود که در اون نسبت به وجود شرایط غیرانسانی شغلی و انجام تجارت غیرمنصفانه از سوی یکی از بزرگترین کشورهای صادر نمايند کالای دنیا، ابراز نگرانی شده بود.
در این نامه سرگشاده از کابوس کار روزانه 12 تا 18 ساعتی بدون هیچ روز تعطیلی، پرداخت دستمزدهای اندک و در نهایت تأخیر و یا عدم پرداخت این حقوق‌ها به کارگران در کشور چین، ابراز نگرانی شده بود.
همچنین اغلب این کارخانه‌ها، آکنده از گرد و غبار و رطوبت و گرمای کشنده بوده و بسیاری از کارگران، در معرض مواد سمی شیمیایی و ماشین‌های تولید‌نماينده آلودگی هستند..
کسری بودجه و علل ایجاد آن
کارخانه های چین
بدین ترتیب، این کارگران در معرض ابتلا به انواع بیماری‌های شغلی، اختلالات و نارسایی‌های جسمی و مرگ با نرخی بسیار بالا در تاریخ بشریت هستند.
این کارگران، در شهرک‌هایی بسیار محقر و در آلونک‌های کوچک و نامناسب و بعضا تا 20 نفر در یک اتاق، زندگی می‌نمايند.
به طوری که شرایط اونان با زندانیان محبوس در زندان‌های ایالات متحده، قابل مقایسه هست.
همچنین باید دانست که بین 10 تا 20 میلیون نفر از کارگران چینی را کودکان و نوجوانان تشکیل می‌‌دهند.
البته آمار دقیق این کارگران کم سن و سال را هیچ کس نمی داند، چرا که این آمار و اطلاعات جزء اسرار دولت چین بوده و افشای اون، می‌تواند منجر به زندانی شدن و مجازات‌های مختلف عامل اون گردد.
بدین ترتیب، هستثمار کارگران چینی و افول وضعیت اقتصادی طبقه متوسط امت آمریکا، دو روی یک سکه‌اند..
مناقصات عامل فساد اقتصادی؟!
اما از سوی دیگر، دولت بوش با رد حقایق این فهرست بلند، علی‌رغم عدم انکار این شرایط غیرانسانی، فراخوان نموده که به دنبال مذاکرات و به دست آوردن تفاهم‌های بیشتر با دولت چین هست.
در اوایل دهه نود میلادی، دولت چین از شرایط اقتصادی بسیار ضعیف‌تری برخوردار بود، ما به روابط اقتصادی با چین، احتیاج مبرمی نداشتیم و این کشور نیز به شدت به دنبال پیوستن به ساوقت تجارت جهانی بود.
اما در سه دولت بوش اول، کلینتون و بوش دوم، با اعطای موقعيت‌های مختلف دیپلماتیک به چینی‌ها و هستقبال از اونان در جهت پیوستن به ساوقت تجارت جهانی، عملا به ادعاهای پیشین خود، پشت پا زده‌اند! اما چرا؟ زیرا تجار و بازرگانان برجسته آمریکایی، با ولع فراوانی تنها به دنبال انعقاد قراردادهای بازرگانی بیشتر و بیشتری با دولت چین و به هر بهایی بودند.
لذا هنگامی که بخواهیم به سراسر این ماجرا بنگریم، مشاهده می‌نماییم که هیچ چیزی تغییر ننموده و ما همچنان بیشتر و بیشتر در حال تعمیق وابستگی خویش به دولت چین هستیم..
چالش های فاز دوم هدفمندی یارانه ها
 .
چگونه از تحولات اقتصادی منطقه بهره ببریم؟

منبع: رابرت کوتز- ماهنامه سیاحت غرب

.

نظرات کاربران

58 out of 100 based on 33 user ratings 408 reviews